拼音hé和shuāng双fēng峰jì偈〔唐〕义存◆fēi非dàn但pāo抛sēng僧qù去，yún云lǐng岭bù不xiāng相guān关。xū虚kōng空wú无gé隔ài碍，fàng放kuàng旷rèn任zòng纵héng横。shén神guāng光jiǒng迥wù物wài外，qǐ岂fēi非qiū秋yuè月míng明。chán禅zi子chū出shēn身chù处，léi雷bà罢bù不tíng停shēng声。）。hé shuāng fēng jì fēi dàn pāo sēng qù yún lǐng bù xiāng guān xū kōng wú gé ài fàng kuàng rèn zòng héng shén guāng jiǒng wù wài qǐ fēi qiū yuè míng chán zi chū shēn chù léi bà bù tíng shēng tóng qián juǎn qī