guān观níng宁zǐ子yí仪suǒ所xù蓄wéi维mó摩hán寒shān山shí拾de得táng唐huà画gē歌

◆

jūn君bú不jiàn见hán寒shān山zǐ子，gòu垢miàn面péng蓬tóu头hé何suǒ所sì似

xì戏niān拈zhǔ拄zhàng杖huàn唤shí拾gōng公，sì似shì是tóng同yóu游guó国qīng清sì寺

yòu又bú不jiàn见wéi维mó摩lǎo老，jié结xí习yǐ已kōng空wú无kě可dào道

chuáng床tóu头shuí谁shì是sàn散huā花rén人，duò堕de地fēn纷fēn纷bù不xū须sǎo扫

wū呜hū呼miào妙chù处suī虽zài在bù不děi得yán言，shàng尚yǒu有dān丹qīng青chuán传bǎi百nián年

qǐng请gōng公zhù著yǎn眼luò落bǐ笔qián前，lìng令wǒ我zuó琢jù句táo逃yōu幽chán禅

yì异shí时jìng净shè社kān看bái白lián莲，mò莫wàng忘zhǐ只jīn今xiāng香huǒ火yuán缘