拼音gǔ古méi梅〔唐〕无名释◆huǒ火nüè虐fēng风tāo饕shuǐ水zì渍gēn根 ，shuāng霜cūn皴xuě雪zhòu皱gǔ古tái苔hén痕dōng东fēng风wèi未kěn肯suí随hán寒shǔ暑 ，yòu又niè蘖qīng清xiāng香yǔ与fǎn返hún魂gǔ méi huǒ nüè fēng tāo shuǐ zì gēn shuāng cūn xuě zhòu gǔ tái hén dōng fēng wèi kěn suí hán shǔ yòu niè qīng xiāng yǔ fǎn hún