péng蓬yíng瀛tái台èr二shǒu首

◆

qīng青míng冥bú不jìn尽hǎi海máng茫máng茫，yí一wàng望péng蓬yíng瀛qù去lù路cháng长

qiū秋xìn信jiě解píng凭shī诗kè客jì寄，chūn春xīn心cháng长wéi为chǔ楚hún魂shāng伤

yíng萦huí回sì四wàng望shān山rú如huà画，xīng兴fèi废qiān千nián年mù木yǐ已cāng苍

zhí直shǐ使tái台qīng倾jīng荆jí棘mǎn满，wén闻qín琴hé何yòng用tì涕zhān沾shang裳

cāng苍yān烟qiáo乔mù木gǔ古tái台huāng荒，xià下jiàn见péng蓬yíng瀛liù六yuè月liáng凉

guò过yǔ雨shuí谁zhī知fēi非xiá峡nǚ女，hǎo好fēng风yìng应shì是wèi为xiāng襄wáng王

huān欢lái来wèi未fàng放liú流nián年lǎo老，shì事qù去què却xún寻chén陈jì迹shāng伤

piāo飘bó泊nán南yóu游wèi未néng能fǎn返，xìng兴lái来huí回shǒu首dú独qī凄liáng凉