拼音hóng红jīng荆〔唐〕元稹◆tíng庭zhōng中zāi栽dé得hóng红jīng荆shù树 ，shí十yuè月huā花kāi开bú不dài待chūn春zhí直dào到hái孩tí提jìn尽jīng惊guài怪 ，yì一jiā家tóng同shì是běi北lái来rén人hóng jīng tíng zhōng zāi dé hóng jīng shù shí yuè huā kāi bú dài chūn zhí dào hái tí jìn jīng guài yì jiā tóng shì běi lái rén