拼音朗读朗读已结束复制导出打印收藏fù赋〔唐〕姚合◆cháng长kōng空āi埃𡏖miè灭，jiǎo皎jiǎo皎yuè月huá华lín临。sè色zhèng正qiū秋jiāng将bàn半，guāng光xiān鲜yè夜zì自shēn深。jiǔ九xiāo霄qíng晴gèng更chè彻，sì四yě野qì气nán难qīn侵。jìng静zhào照yáo遥shān山chū出，gū孤míng明liè列sù宿shěn沈。gāo高rén人yīng应bù不mèi寐，jīng惊què鹊fù复hé何xīn心。lòu漏jìn尽dōng东fāng方xiǎo晓，jiā佳qī期hé何chù处xún寻。fù cháng kōng āi miè jiǎo jiǎo yuè huá lín sè zhèng qiū jiāng bàn guāng xiān yè zì shēn jiǔ xiāo qíng gèng chè sì yě qì nán qīn jìng zhào yáo shān chū gū míng liè sù shěn gāo rén yīng bù mèi jīng què fù hé xīn lòu jìn dōng fāng xiǎo jiā qī hé chù xún 拼音朗读朗读已结束复制导出打印收藏