拼音qīng清píng平lè乐 èr二〔唐〕温庭筠◆luò洛yáng阳chóu愁jué绝 ，yáng杨liǔ柳huā花piāo飘xuě雪 。zhōng终rì日xíng行rén人zhēng争pān攀zhé折 ，qiáo桥xià下shuǐ水liú流wū呜yè咽 。shàng上mǎ马zhēng争quàn劝lí离shāng觞 ，nán南pǔ浦yīng鸎shēng声duàn断cháng肠 。chóu愁shā杀píng平yuán原nián年shào少 ，huí回shǒu首huī挥lèi泪qiān千háng行 。qīng píng lè null èr luò yáng chóu jué yáng liǔ huā piāo xuě zhōng rì xíng rén zhēng pān zhé qiáo xià shuǐ liú wū yè shàng mǎ zhēng quàn lí shāng nán pǔ yīng shēng duàn cháng chóu shā píng yuán nián shào huí shǒu huī lèi qiān háng