拼音shěng省tí题shī诗èr二shí十yī一shǒu首 hán寒yǔ雨dī滴kōng空jiē阶〔唐〕王棨◆fēi霏fēi霏piāo飘yǒng永yè夜，dī滴dī滴luò落kōng空jiē阶。zì自yǒu有lù路qí歧hèn恨，nà那kān堪lí离bié别huái怀。yán簷qián前shēng声zhà乍suì碎，zhěn枕pàn畔mèng梦quán全guāi乖。yuǎn远yǔ与yán岩quán泉zá杂，wēi微jiāng将lòu漏shuǐ水xié谐。tiān天yá涯sī思jiù旧yǒu友，fǎ法shàng上yì忆xián闲zhāi斋。zuò坐dào到kōng空tíng庭xiǎo晓，cán残yún云dài带shí石yá崖。shěng tí shī èr shí yī shǒu null hán yǔ dī kōng jiē fēi fēi piāo yǒng yè dī dī luò kōng jiē zì yǒu lù qí hèn nà kān lí bié huái yán qián shēng zhà suì zhěn pàn mèng quán guāi yuǎn yǔ yán quán zá wēi jiāng lòu shuǐ xié tiān yá sī jiù yǒu fǎ shàng yì xián zhāi zuò dào kōng tíng xiǎo cán yún dài shí yá