拼音qín琴〔唐〕王昌龄◆gū孤tóng桐mì秘xū虚míng鸣 ，pǔ朴sù素chuán传yōu幽zhēn真fǎng髣fú髴xián弦zhǐ指wài外 ，suì遂jiàn见chū初gǔ古rén人yì意yuǎn远fēng风xuě雪kǔ苦 ，shí时lái来jiāng江shān山chūn春gāo高yàn宴wèi未zhōng终qǔ曲 ，shuí谁néng能biàn辨jīng经lún纶qín gū tóng mì xū míng pǔ sù chuán yōu zhēn fǎng fú xián zhǐ wài suì jiàn chū gǔ rén yì yuǎn fēng xuě kǔ shí lái jiāng shān chūn gāo yàn wèi zhōng qǔ shuí néng biàn jīng lún