拼音táng唐xuǎn晅dào悼qī妻shī诗 qí其yī一〔唐〕唐晅妻张氏◆cháng常shí时huá华táng堂jìng静 ，xiào笑yǔ语dù度gèng更chóu筹huǎng恍hū惚rén人shì事gǎi改 ，míng冥mò寞wěi委huāng荒qiū丘yáng阳yuán原gē歌xiè薤lù露 ，yīn阴hè壑xī惜cáng藏zhōu舟qīng清yè夜zhuāng妆tái台yuè月 ，kōng空xiǎng想huà画méi眉chóu愁táng xuǎn dào qī shī null qí yī cháng shí huá táng jìng xiào yǔ dù gèng chóu huǎng hū rén shì gǎi míng mò wěi huāng qiū yáng yuán gē xiè lù yīn hè xī cáng zhōu qīng yè zhuāng tái yuè kōng xiǎng huà méi chóu