拼音fó佛jiào教fàn梵wén文ǎn唵zì字táng唐xuán玄zōng宗shū书bìng并dú读 èr二〔唐〕唐明皇◆hè鹤lì立shé蛇xíng形shì势wèi未xiū休 ，wǔ五chǐ尺wén文zì字guǐ鬼shén神chóu愁 。rú儒mén门dì弟zǐ子wú无rén人shí识 ，chuān穿ěr耳hú胡sēng僧xiào笑diǎn点tóu头 。 ） 。fó jiào fàn wén ǎn zì táng xuán zōng shū bìng dú null èr hè lì shé xíng shì wèi xiū wǔ chǐ wén zì guǐ shén chóu rú mén dì zǐ wú rén shí chuān ěr hú sēng xiào diǎn tóu xiàn zài gēn jù zuì gǔ de dūn huáng běn bǔ rù ér bǎ suǒ zhī suǒ jiàn de shí běn kè běn zuò wéi fù lù yǐ biàn cān kǎo