拼音dú独hè鹤piān篇〔唐〕刘希夷◆xī西shān山rì日méi没rén人dú独guī归,dōng东jiāng江yuè月míng明hè鹤gū孤fēi飞qiū秋fēng风sì四qǐ起shēng声qiē切qiē切,biān边xīn心yì一tīng听lèi泪fēi霏fēi霏sōng嵩yuè岳líng灵quán泉yáo摇yù玉yǔ羽,péng蓬qiū丘xiān仙wù雾xià下jīn金yī衣zì自lián怜liú流luò落fán烦suì岁mù暮,wéi唯yǒu有bēi悲liáng凉rén人shì事fēi非dú hè piān xī shān rì méi rén dú guī dōng jiāng yuè míng hè gū fēi qiū fēng sì qǐ shēng qiē qiē biān xīn yì tīng lèi fēi fēi sōng yuè líng quán yáo yù yǔ péng qiū xiān wù xià jīn yī zì lián liú luò fán suì mù wéi yǒu bēi liáng rén shì fēi