拼音tīng听sù素fǎ法shī师jiǎng讲fǎ法huá华jīng经〔唐〕皎然◆fǎ法zi子chū出xī西qín秦，míng名qí齐qī漆dào道rén人cái才fū敷yào药cǎo草yì义，biàn便jiàn见xuě雪shān山chūn春hù护jiǎng讲lóng龙lái来yuǎn远，wén闻jīng经hè鹤xià下pín频yīng应jī机rú如yī一yǔ雨，shuí谁bù不dí涤xīn心chén尘tīng sù fǎ shī jiǎng fǎ huá jīng fǎ zi chū xī qín míng qí qī dào rén cái fū yào cǎo yì biàn jiàn xuě shān chūn hù jiǎng lóng lái yuǎn wén jīng hè xià pín yīng jī rú yī yǔ shuí bù dí xīn chén