拼音gǎn感chūn春sì四shǒu首 qí其èr二〔唐〕韩愈◆huáng皇tiān天píng平fēn分chéng成sì四shí时，chūn春qì气màn漫dàn诞zuì最kě可bēi悲zá杂huā花zhuāng妆lín林cǎo草gài盖dì地，bái白rì日zuò坐shàng上qīng倾tiān天wéi维fēng蜂xuān喧niǎo鸟yàn咽liú留bù不dé得，hóng红è萼wàn万piàn片cóng从fēng风chuī吹qǐ岂rú如qiū秋shuāng霜suī虽cǎn惨liè冽，cuī摧luò落lǎo老wù物shuí谁xī惜zhī之wèi为cǐ此jìng径xū须gū沽jiǔ酒yǐn饮，zì自wài外tiān天dì地qì弃bù不yí疑jìn近lián怜lǐ李dù杜wú无jiǎn检shù束，làn烂màn漫cháng长zuì醉duō多wén文cí辞qū屈yuán原lí离sāo骚èr二shí十wǔ五，bù不kěn肯bù餔chuài啜zāo糟yǔ与lí醨xī惜zāi哉cǐ此zǐ子qiǎo巧yán言yǔ语，bú不dào到shèng圣chù处níng宁fēi非chī痴xìng幸féng逢yáo尧shùn舜míng明sì四mù目，tiáo条lǐ理pǐn品huì汇jiē皆dé得yí宜píng平míng明chū出mén门mù暮guī归shě舍，mǐng酩dǐng酊mǎ马shàng上zhī知wèi为shuí谁gǎn chūn sì shǒu null qí èr huáng tiān píng fēn chéng sì shí chūn qì màn dàn zuì kě bēi zá huā zhuāng lín cǎo gài dì bái rì zuò shàng qīng tiān wéi fēng xuān niǎo yàn liú bù dé hóng è wàn piàn cóng fēng chuī qǐ rú qiū shuāng suī cǎn liè cuī luò lǎo wù shuí xī zhī wèi cǐ jìng xū gū jiǔ yǐn zì wài tiān dì qì bù yí jìn lián lǐ dù wú jiǎn shù làn màn cháng zuì duō wén cí qū yuán lí sāo èr shí wǔ bù kěn bù chuài zāo yǔ lí xī zāi cǐ zǐ qiǎo yán yǔ bú dào shèng chù níng fēi chī xìng féng yáo shùn míng sì mù tiáo lǐ pǐn huì jiē dé yí píng míng chū mén mù guī shě mǐng dǐng mǎ shàng zhī wèi shuí