拼音dú读táng唐shǐ史〔唐〕贯休◆wǒ我ài爱lǐ李jǐng景bó伯 ，nèi内yàn宴zhí执liáng良guī规jūn君chén臣dào道zhāo昭zhāng彰 ，tiān天yán颜zhōng终xī熙yí怡dà大bǒ簸pà怕qīng清fēng风 ，kāng糠bǐ秕liáo缭luàn乱fēi飞hóng洪lú炉pēng烹wǔ五jīn金 ，huáng黄jīn金zhōng终zì自qí奇dà大zāi哉wèi为zhōng忠chén臣 ，shě舍cǐ此hé何suǒ所zhī之dú táng shǐ wǒ ài lǐ jǐng bó nèi yàn zhí liáng guī jūn chén dào zhāo zhāng tiān yán zhōng xī yí dà bǒ pà qīng fēng kāng bǐ liáo luàn fēi hóng lú pēng wǔ jīn huáng jīn zhōng zì qí dà zāi wèi zhōng chén shě cǐ hé suǒ zhī