wén闻kū哭
◆
dōng冬wēn温chūn春yì疫zǎo早 ,sǐ死zhě者chén晨mǎn满jiē街
dàn但wén闻kū哭zi子bēi悲 ,bù不wén闻kū哭mǔ母āi哀
lǎo老cí慈ài爱yì益shēn深 ,zhuàng壮gāng刚qì气zé则guāi乖
shì嗜yù欲duó夺tiān天xìng性 ,qíng情ēn恩zhàn占qī妻hái孩
shī诗sān三bǎi百jù具cún存 ,shēng声yǐ已wáng亡nán南gāi陔
rén人qíng情gǔ古bù不měi美 ,kuàng况fù复jiē嗟jīn今zāi哉