dú读mèng孟jiāo郊shī诗
◆
wǒ我dú读dōng东yě野shī诗 ，yīn因zhī知dōng东yě野xīn心
qióng穷chóu愁bù不chū出mén门 ，qī戚qī戚jiào较gǔ古jīn今
cháng肠jī饥fù复hào号hán寒 ，dòng冻zhé折xī西chuáng床qín琴
hán寒kǔ苦yín吟yì亦kǔ苦 ，tiān天guāng光wèi为shěn沈yīn阴
tuì退zhī之nǎi乃shī诗háo豪 ，fǎ法dù度yán严yǐ已sēn森
xióng雄jiàn健rì日qiān千lǐ里 ，guāng光máng铓cháng长wàn万xún寻
nǎi乃dú独xǐ喜dōng东yě野 ，pì譬yóu犹guān冠dài待zān簪
hán韩háo豪rú如chūn春fēng风 ，bǎi百huì卉kāi开fāng芳lín林
jiāo郊qióng穷rú如qiū秋lù露 ，hòu候chóng虫hán寒zì自yín吟
hán韩rú如qiāng锵jīn金shí石 ，zhōng中zuò作sháo韶huò濩yīn音
jiāo郊rú如jī击tǔ土gǔ鼓 ，dàn淡bó薄yì意yì亦shēn深
xué学hán韩rú如kě可lè乐 ，xué学jiāo郊chóu愁rì日qīn侵
yīn因gē歌suì遂chéng成yáo谣 ，liáo聊yǐ以wèi为shī诗zhēn箴