tí题huà化chéng城sì寺xīn新gōng公qīng清fēng风tíng亭yòng用lǐ李bái白yuán元yùn韵
◆
táng唐shí时shēng升lǎo老tíng亭 ，jiǎn剪jí棘jīn今chóng重kāi开
nán南zhān瞻é峨méi嵋quē阙 ，běi北zhì峙líng凌qiāo敲tái台
xīn新gōng公jiāng将jiā家zǐ子 ，wèi为sēng僧yì亦duō多cái才
pì譬bǐ彼dú独hè鹤lì唳 ，ān安yòng用qún群jī鸡cāi猜
huò或tán弹yù玉zhěn轸qín琴 ，qīng倾ěr耳zhuó濯xiān纤āi埃
qīng清fēng风bù不zhī知chù处 ，lěng冷liè冽shí时shí时lái来
chuī吹yún云yún云yǎo窈tiǎo窕 ，chuī吹yuè月yuè月pái徘huái徊
yōu幽rén人xǔ许gòng共shǎng赏 ，kě渴xīn心jǔ咀zhēn珍méi梅
liǎo了rán然dé得zhēn真wèi味 ，chén尘mó魔lǚ屡bēng崩cuī摧
lìng令zhí妷rén人háo豪jié杰 ，shū书míng名hài骇bēn奔léi雷
chán禅tán谈lǚ屡zhōng终xī夕 ，míng茗zhuó酌wú无yú馀bēi杯
hái还gē歌tài太bái白piān篇 ，shì事wǎng往liáng良kě可āi哀
gǔ古jīn今tǎng傥tóng同zhé辙 ，hào浩qì气bù不hán寒huī灰