dú读ruǎn阮sì嗣zōng宗shī诗

◆

míng明yuè月zhào照běi北lín林，gū孤hóng鸿yǒu有āi哀yīn音

lǎn揽yī衣qǐ起zuò坐tán弹míng鸣qín琴，yōu忧sī思pái徘huái徊dú独shāng伤xīn心

kě可lián怜táng堂shàng上shēng生jīng荆qǐ杞，kōng空zì自fán繁huá华càn粲táo桃lǐ李

zhòng种guā瓜jì寂mò寞qīng青mén门wài外，cǎi采wēi薇chàng怅wàng望xī西shān山zhǐ址

máng芒dàng砀yún云guī归dà大zé泽kōng空，hòu后wǔ五bǎi百suì岁wú无yīng英xióng雄

tú途qióng穷tòng恸kū哭shuí谁zhī知zhě者，shěn沈miǎn湎kuáng狂yán言yuán元zì自gōng公