拼音èr二fēng风shī诗〔唐〕元结◆fū夫hé何shāng伤xī兮 ，shāng伤wàng王hū乎 。yù欲hé何wéi为hū乎 ，jiāng将dù蠹kū枯yǐ矣 。wú无rén人jiù救hū乎 ，dù蠹kū枯jí及yǐ矣 。bù不kě可jiù救hū乎 ，jiē嗟shāng伤wàng王 。zì自wèi为rén人jūn君 ，biàn变wéi为rén人nú奴 。wéi为rén人jūn君zhě者 ，wàng忘jiè戒hū乎 。èr fēng shī fū hé shāng xī shāng wàng hū yù hé wéi hū jiāng dù kū yǐ wú rén jiù hū dù kū jí yǐ bù kě jiù hū jiē shāng wàng zì wèi rén jūn biàn wéi rén nú wéi rén jūn zhě wàng jiè hū