拼音tīng听qín琴〔唐末宋初〕王元◆fú拂chén尘kāi开sù素xiá匣 ，yǒu有kè客dú独shāng伤shí时gǔ古diào调sú俗bú不lè乐 ，zhèng正shēng声jūn君zì自zhī知hán寒quán泉chū出jiàn涧sè涩 ，lǎo老guì桧yǐ倚fēng风bēi悲zòng纵yǒu有lái来tīng听zhě者 ，shéi谁kān堪jì继zǐ子qī期tīng qín fú chén kāi sù xiá yǒu kè dú shāng shí gǔ diào sú bú lè zhèng shēng jūn zì zhī hán quán chū jiàn sè lǎo guì yǐ fēng bēi zòng yǒu lái tīng zhě shéi kān jì zǐ qī