拼音jù句〔唐末宋初〕谭用之◆liú流shuǐ水wù物qíng情ān谙shì世tài态 ，luò落huā花chūn春mèng梦yā压chén尘láo劳zhī织kǎn槛jǐn锦wén纹tái苔zhà乍jié结 ，duò堕shū书huā花yìn印jú菊chū初cán残guāng光yīn阴lǎo老qù去wú无chéng成shì事 ，fù富guì贵bù不lái来zhēng争nài奈hé何mián眠yún云wú无xiàn限hǎo好zhī知jǐ己 ，yīng应xiào笑bù不guī归huā花mǎn满zūn樽jù liú shuǐ wù qíng ān shì tài luò huā chūn mèng yā chén láo zhī kǎn jǐn wén tái zhà jié duò shū huā yìn jú chū cán guāng yīn lǎo qù wú chéng shì fù guì bù lái zhēng nài hé mián yún wú xiàn hǎo zhī jǐ yīng xiào bù guī huā mǎn zūn