拼音wén闻zǐ子guī规〔宋〕释永颐◆kè客qíng情shuí谁shì是bù不sī思guī归 ，fāng芳cǎo草chūn春shēn深wèi未yǒu有qī期zuó昨yè夜yuè月míng明tí啼gèng更kǔ苦 ，shān山huā花mǎn满shù树luò落yān胭zhī脂wén zǐ guī kè qíng shuí shì bù sī guī fāng cǎo chūn shēn wèi yǒu qī zuó yè yuè míng tí gèng kǔ shān huā mǎn shù luò yān zhī