拼音hǎi海táng棠chūn春lìng令〔宋〕史达祖◆shì似hóng红rú如bái白hán含fāng芳yì意 。jǐn锦gōng宫wài外 、yān烟qīng轻yǔ雨xì细 。yàn燕zi子bù不zhī知chóu愁 ，jīng惊duò堕huáng黄hūn昏lèi泪 。zhú烛huā花piān偏zài在hóng红lián帘dǐ底 。xiǎng想rén人pà怕 、chūn春hán寒zhèng正shuì睡 。mèng梦zhù著yù玉huán环jiāo娇 ，yòu又bèi被dōng东fēng风zuì醉 。hǎi táng chūn lìng shì hóng rú bái hán fāng yì jǐn gōng wài yān qīng yǔ xì yàn zi bù zhī chóu jīng duò huáng hūn lèi zhú huā piān zài hóng lián dǐ xiǎng rén pà chūn hán zhèng shuì mèng zhù yù huán jiāo yòu bèi dōng fēng zuì