拼音tí题shuǎng爽xuān轩shī诗〔宋〕郭印◆xīn心chéng澄qì气zì自shuǎng爽 ，mǎn满mù目shì是qīng青shān山yù欲zhī知zhǔ拄jiá颊yì意 ，yí一xiào笑kě可wàng忘yán言tí shuǎng xuān shī xīn chéng qì zì shuǎng mǎn mù shì qīng shān yù zhī zhǔ jiá yì yí xiào kě wàng yán