拼音hóng红méi梅〔宋末元初〕吕徽之◆shū疏yǐng影lí离qí奇sè色gèng更róu柔 ，shuí谁jiāng将hóng红fěn粉diǎn点zhī枝tóu头mù牧tóng童shuì睡qǐ起méng朦lóng胧yǎn眼 ，cuò错rèn认táo桃lín林yù欲fàng放niú牛hóng méi shū yǐng lí qí sè gèng róu shuí jiāng hóng fěn diǎn zhī tóu mù tóng shuì qǐ méng lóng yǎn cuò rèn táo lín yù fàng niú