拼音朗读朗读已结束复制导出打印收藏hé和cài菜huā花 qí其èr二〔宋末元初〕陈普◆huā华shí实gēn根gāi荄ruò若gè个bān般，shēn深zhì知shǐ始jiě解shí识xián咸suān酸zhēng争chūn春qǐ岂gǎn敢dāng当hóng红zǐ紫，tiē贴dì地hé何néng能zhù助bì碧dān丹wèi未shuō说yú馀gāo膏yóu尤jì济yòng用，zuì最lìng令zhōng中sè色zhí直kān堪cān餐luò洛yáng阳gè个gè个zhī知yáng扬bō拨，cǐ此wù物què却wú无rén人huì会kàn看hé cài huā null qí èr huā shí gēn gāi ruò gè bān shēn zhì shǐ jiě shí xián suān zhēng chūn qǐ gǎn dāng hóng zǐ tiē dì hé néng zhù bì dān wèi shuō yú gāo yóu jì yòng zuì lìng zhōng sè zhí kān cān luò yáng gè gè zhī yáng bō cǐ wù què wú rén huì kàn拼音朗读朗读已结束繁体复制导出打印收藏