拼音lín临zhōng终shī诗〔南北朝〕元子攸◆quán权qù去shēng生dào道cù促 ，yōu忧lái来sǐ死lù路cháng长huái怀hèn恨chū出guó国mén门 ，hán含bēi悲rù入guǐ鬼xiāng乡suì隧mén门yì一shí时bì闭 ，yōu幽tíng庭qǐ岂fù复guāng光sī思niǎo鸟yín吟qīng青sōng松 ，āi哀fēng风chuī吹bái白yáng杨xī昔lái来wén闻sǐ死kǔ苦 ，hé何yán言shēn身zì自dāng当lín zhōng shī quán qù shēng dào cù yōu lái sǐ lù cháng huái hèn chū guó mén hán bēi rù guǐ xiāng suì mén yì shí bì yōu tíng qǐ fù guāng sī niǎo yín qīng sōng āi fēng chuī bái yáng xī lái wén sǐ kǔ hé yán shēn zì dāng