拼音fǎ法lè乐cí辞 qí其yī一〔南北朝〕王融◆tiān天cháng长mìng命zì自duǎn短 ，shì世cù促dào道yōu悠yōu悠chán禅qú衢kāi开yuǎn远jià驾 ，ài爱hǎi海luàn乱qīng轻zhōu舟lèi累chén尘céng曾wèi未jí极 ，xīn心shù树qǐ岂néng能chóu筹qíng情āi埃hé何yòng用xǐ洗 ，zhèng正shuǐ水yǒu有qīng清liú流fǎ lè cí null qí yī tiān cháng mìng zì duǎn shì cù dào yōu yōu chán qú kāi yuǎn jià ài hǎi luàn qīng zhōu lèi chén céng wèi jí xīn shù qǐ néng chóu qíng āi hé yòng xǐ zhèng shuǐ yǒu qīng liú