拼音qīng清liáng凉shí石sēng僧shě舍tóng同zhū诸zhàng丈zuò坐tán谈〔明〕孙传庭◆luò落luò落jīn襟qī期zǒng总chū出chén尘，kàn看shān山kuàng况fù复jǐn尽xián闲shēn身shì世qíng情wò龌chuò龊wéi惟ér儿nǚ女，wǒ我bèi辈xiāo萧shū疏zì自zhǔ主bīn宾jū掬dé得qīng青xiá霞tóng同zuò作pèi帔，jí藉lái来bì碧cǎo草gòng共wéi为yīn茵xiāng相lián怜yù欲wèn问qīng清liáng凉yǐn隐，shú孰shì是rén人shēng生wèi未liǎo了yīn因qīng liáng shí sēng shě tóng zhū zhàng zuò tán luò luò jīn qī zǒng chū chén kàn shān kuàng fù jǐn xián shēn shì qíng wò chuò wéi ér nǚ wǒ bèi xiāo shū zì zhǔ bīn jū dé qīng xiá tóng zuò pèi jí lái bì cǎo gòng wéi yīn xiāng lián yù wèn qīng liáng yǐn shú shì rén shēng wèi liǎo yīn