dài代shàng上rén人fù赋dāng当zì字
◆
chén尘jū居kǔ苦xuān喧xiāo嚣 ，chán禅fáng房ài爱qīng清kuàng旷
jí及zī兹yān淹xìn信sù宿 ，sú俗lǜ虑jù俱dí涤dàng荡
shì是shí时zhòng仲dōng冬qiū秋 ，nán南tiān天hán寒wèi未zhuàng壮
wēi微yún云hū忽yǐ已shōu收 ，báo薄shuāng霜yóu犹kě可wàng望
cōng从xí席luó罗jiā嘉shū蔬 ，kāi开zūn樽chū出qīng清niàng酿
wéi惟yīng应xiào效zhēn真shuài率 ，ān安yòng用xué学pái排dāng当
xíng形wàng忘yǐn饮pǒ颇kuáng狂 ，ěr耳rè热gē歌zì自fàng放
shī诗chéng成yì一jué绝dào倒 ，qín琴bà罢bèi倍chóu惆chàng怅
chún淳yīn音fēng风yǎ雅qián前 ，gǔ古diào调xī羲xuān轩shàng上
wa哇yín淫zá杂sāng桑pú濮 ，zhì雉gòu雊niú牛míng鸣àng盎
yuàn愿yán言fù复xīn心shēng声 ，qiān千zǎi载qǐ起lún沦sàng丧