mǎn满jiāng江hóng红 hé和zhāng张wén文qǐ玘èr二shǒu首 qí其yī一
◆
sù宿jiǔ酒cái才xǐng醒 ,tīng听huàn唤qǐ起 、yì一shēng声chūn春xiǎo晓 。wú无xiàn限hèn恨 、mǎn满chéng城fēng风xù絮 ,yì一chuān川yān烟cǎo草 。nián年shào少pāo抛rén人róng容yì易qù去 ,wàn万hóng红qiān千zǐ紫dōu都kāi开le了 。shì试dàn但jiāo教 、tóu头shàng上chā插huā花zhī枝 ,huā花yīng应xiào笑 。kuáng狂yán言zài在 ,rén人jué绝dǎo倒 。kuáng狂yào药jǐn尽 ,chóu愁nán难sào埽 。dài待dīng叮níng咛zhǔ嘱fù付 ,zài再lái来qīng青niǎo鸟 。tuán团shàn扇bù不kān堪tí题wǎng往shì事 ,duàn断xián弦wéi惟hèn恨zhī知yīn音shǎo少 。dàn但shí时shí时 、pín频bǎ把jìng镜lái来kàn看 ,rén人jiāng将lǎo老 。