zǐ子guī规
◆
shǔ蜀pò魄céng曾wèi为gǔ古dì帝wàng王 ，qiān千shēng声wàn万xuè血sòng送nián年fāng芳
tān贪fū夫juàn倦tīng听kōng空dī低shǒu首 ，yuǎn远kè客chū初wén闻yǐ已duàn断cháng肠
jǐn锦shuǐ水chūn春cán残huā花shì似yǔ雨 ，chǔ楚tiān天mèng梦jué觉yuè月rú如shuāng霜
cuī催guī归cuī催de得shéi谁guī归qù去 ，wéi唯yǒu有dōng东jiāo郊nóng农shì事máng忙