拼音zì自tàn叹〔元末明初〕金涓◆què雀shēng声cuī催wǒ我guò过hú湖xī西 ，rì日mù暮guī归lái来kān看yào药qí畦mào耄lǎo老bù不sī思ān安lè乐tǔ土 ，wèn问rén人hé何chù处tuō托yōu幽qī栖bái白yún云chū出xiù岫xīn心hé何zài在 ，xiān仙hè鹤lí离cháo巢shù树qiàn欠dī低xié携qǔ取qín琴shū书biàn便guī归qù去 ，xī奚fán烦gèng更dài待dù杜juān鹃tí啼zì tàn què shēng cuī wǒ guò hú xī rì mù guī lái kān yào qí mào lǎo bù sī ān lè tǔ wèn rén hé chù tuō yōu qī bái yún chū xiù xīn hé zài xiān hè lí cháo shù qiàn dī xié qǔ qín shū biàn guī qù xī fán gèng dài dù juān tí