拼音hán寒kǔ苦yáo谣〔魏晋〕夏侯湛◆wéi惟lì立dōng冬zhī之chū初yè夜 ，tiān天cǎn惨lǐn懔yǐ以jiàng降hán寒shuāng霜ái皑ái皑guài怪bèi被tíng庭 ，bīng冰táng溏duì瀩yú于jǐng井gàn干cǎo草qī槭qī槭yǐ以shū疏yè叶 ，mù木xiāo萧xiāo萧yǐ以líng零cán残sōng松yǔn陨yè叶yú于cuì翠tiáo条 ，zhú竹cuī摧kē柯yú于lǜ绿gān竿hán kǔ yáo wéi lì dōng zhī chū yè tiān cǎn lǐn yǐ jiàng hán shuāng ái ái guài bèi tíng bīng táng duì yú jǐng gàn cǎo qī qī yǐ shū yè mù xiāo xiāo yǐ líng cán sōng yǔn yè yú cuì tiáo zhú cuī kē yú lǜ gān