qīng清píng平lè乐
◆
qī萋qī萋fāng芳cǎo草
yuàn怨dé得wáng王sūn孙lǎo老
shòu瘦sǔn损yāo腰wéi围luó罗dài带xiǎo小
cháng长shì是jǐn锦shū书lái来shǎo少
yù玉xiāo箫chuī吹luò落méi梅huā花
xiǎo晓hán寒yóu犹tòu透qīng轻shā纱
jīng惊qǐ起bàn半píng屏yōu幽mèng梦 ，xiǎo小chuāng窗dàn淡yuè月tí啼yā鸦
yuān鸳yāng鸯fěi翡cuì翠
xiǎo小xiǎo小chí池táng塘shuǐ水
luò落xù絮yóu游sī丝huā花mǎn满dì地
dù度rì日lán阑gān干dú独yǐ倚
jīn金dāo刀cái裁jiù就chūn春shān衫
qǐ起lái来chū初shì试qīng轻hán寒
mǎn满bǎ把xiāng相sī思qīng清hèn恨 ，tí题shī诗yù欲jì寄jiāng江nán南