拼音hóng红méi梅〔宋末元初〕杨公远◆tè特lì立gū孤gāo高nài耐suì岁hán寒 ，wò渥dān丹yán颜mào貌dài带rú儒suān酸jīng荆gōng公shī诗jù句xiū休niān拈chū出 ，běi北dì地rén人jīn今yǐ已shú熟kān看hóng méi tè lì gū gāo nài suì hán wò dān yán mào dài rú suān jīng gōng shī jù xiū niān chū běi dì rén jīn yǐ shú kān