拼音朗读朗读已结束复制导出打印收藏jiè借xū虚gǔ谷tài太bó博kuáng狂yín吟shí十shī诗yùn韵shū书huái怀bìng并chéng呈tài太bó博 qí其èr二〔宋末元初〕杨公远◆zhú竹mǎ马cái才pāo抛yòu又shì是wēng翁，nián年lái来zì自jué觉zhuǎn转shū疏yōng慵yù欲kāi开zhú竹xià下sān三sān三jìng径，hái还jiè借háo毫duān端liù六liù六fēng峰chǔ处shì世jìng竟wú无fēi非lǐ理shì事，duì对rén人nà那yǒu有kě可cán惭róng容fú浮shěn沈liáo聊ěr尔cōng从wú吾hǎo好，què却xiào笑nán南yáng阳shuì说wò卧lóng龙jiè xū gǔ tài bó kuáng yín shí shī yùn shū huái bìng chéng tài bó null qí èr zhú mǎ cái pāo yòu shì wēng nián lái zì jué zhuǎn shū yōng yù kāi zhú xià sān sān jìng hái jiè háo duān liù liù fēng chǔ shì jìng wú fēi lǐ shì duì rén nà yǒu kě cán róng fú shěn liáo ěr cōng wú hǎo què xiào nán yáng shuì wò lóng拼音朗读朗读已结束繁体复制导出打印收藏