拼音shí石chuāng窗wèi为míng明shàng上rén人fù赋〔宋末元初〕黄庚◆hé何nián年záo凿shān山gǔ骨 ，bā八miàn面suǒ锁cāng苍tái苔hǎi海yuè月zhào照hái还bái白 ，tiān天fēng风chuī吹bù不kāi开líng玲lóng珑yí宜zhàng丈shì室 ，míng明jié洁chēng称jīng经tái台yǎn眼jiè界jiē皆tōng通tòu透 ，xián闲yún云rèn任qù去lái来shí chuāng wèi míng shàng rén fù hé nián záo shān gǔ bā miàn suǒ cāng tái hǎi yuè zhào hái bái tiān fēng chuī bù kāi líng lóng yí zhàng shì míng jié chēng jīng tái yǎn jiè jiē tōng tòu xián yún rèn qù lái