hé和táng唐zhāng张wèi谓yùn韵èr二shǒu首
◆
dào道lù路fēi非nàn难zuò作lì吏nán难 ，yì一zhōu洲áo鳌bèi背lì立jiāo郊tán坛
rén人yán言qióng琼guǎn管céng曾kāi开fǔ府 ，wǒ我dào道qiú囚shān山hé合guà挂guān冠
wàn万lǐ里qīn亲zhī知chūn春mèng梦duàn断 ，yì一shēng生shì事yè业mù暮cháo潮hán寒
xīn新ēn恩yǐ已shì是tóu投huāng荒chù处 ，què却wàng望xīn新ēn恩fú福dì地kān看
rú如cǐ此tú途qióng穷yù欲jìn进nán难 ，cháo朝tiān天màn漫shàng上yuè越wàng王tán坛
jú局gāo高bù不hé合shēn伸qiáng强xiàng项 ，zhú逐luǒ裸hé何xū须àn岸dà大guān冠
jiǎo徼wài外shān山hé河féng逢kè客zuì醉 ，xīn心tóu头tiě铁shí石xiàng向rén人hán寒
cháng长ān安rì日xià下yóu犹yán言yuǎn远 ，qióng穷hǎi海gū孤chén臣nà那de得kān看