hé和liú刘gǔ古táng唐wēng翁lùn论xué学shī诗

◆

chūn春líng陵yí一qiào窍zài在tú图xiān先，qiè挈lǐng领tí提gāng纲kuàng旷shì世xián贤

wù悟hòu后luò洛yáng阳guī归zì自bié别，shú熟shí时guān关nèi内yè夜yīng应mián眠

lián怜shé蛇lián怜xián蚿qíng情jù俱shī失，táo逃sú俗táo逃chán禅jiàn见gè各biān边

dòng动jìng静wú无duān端wéi惟cǐ此lǐ理，shì是shuí谁cān参tòu透dà大yīn因yuán缘

wèi未fā发zhī之zhōng中bú不shì是xiān先，yì一qí齐chuān穿niǔ纽jǐ几qián前xián贤

huí回sān三wèi未jiě解huī挥gē戈wǔ舞，chuī吹wàn万hé何fáng妨yǐn隐jǐ几mián眠

zhū朱lù陆yì异tóng同jù俱yǒu有shuō说，zhōu周chéng程fēng风yuè月jiǒng迥wú无biān边

míng明zhū珠yù欲de得wéi惟cāng沧hǎi海，què却kǒng恐qiú求yú鱼xiàng向mù木yuán缘