kàn看měi美rén人fàng放zhǐ纸yuān鸢
◆
gòng共kān看yù玉wàn腕bǎ把qīng轻sī丝 ，fēng风lì力cuō蹉tuó跎mò莫yàn厌chí迟
qǐng顷kè刻tiān天yá涯yáo遥wàng望chù处 ，chuān穿yún云fú拂shù树shì是jiā佳qī期
chóu愁xīn心yù欲fàng放fàng放wú无yóu由 ，duàn断què却qiān牵sī丝bú不duàn断chóu愁
ruò若shǐ使zhǐ纸yuān鸢chóu愁yàng样chóng重 ，yě也yīng应nán难shàng上zuì最gāo高tóu头
xiàn羡yī伊wàn万lǐ里dù度qíng晴xū虚 ，zì自tàn叹shēn身qīng轻dú独bù不rú如
ruò若dào到tiān天yá涯féng逢dàng荡zǐ子 ，kě可néng能wéi为bào报shù数xíng行shū书
bó薄qíng情rú如zhǐ纸zhú竹wèi为xīn心 ，gū辜fù负sī丝sī丝yòng用yì意shēn深
yí一zì自fēi飞yáng扬liú留bú不zhù住 ，tiān天yá涯xiāo消xi息xiàng向shuí谁xún寻
shí时lái来biàn便zhú逐fú浮yún云qù去 ，yí一yì意piāo飘yáng扬wàn万zhǒng种kōng空
zì自shì是duō多qíng情qīng轻bó薄tài态 ，jiā佳rén人wǎng枉zì自yuàn怨dōng东fēng风