拼音dēng登tài泰shān山〔明〕纪坤◆hé何dì地néng能xiāo消yù郁yù郁qíng情，qiě且dēng登dài岱yuè岳wàng望péng蓬yíng瀛wú无rén人dào到chǔ处fāng方gū孤lì立，yǒu有lù路tōng通shí时gèng更shàng上xíng行sì四miàn面chóu愁yīn阴qiān千lǐ里hé合，yì一shēng声tòng恸kū哭wàn万shān山jīng惊rú儒shēng生wèi未kě可jī讥fēng封shàn禅，zhōng终shì是néng能féng逢shì世tài太píng平dēng tài shān hé dì néng xiāo yù yù qíng qiě dēng dài yuè wàng péng yíng wú rén dào chǔ fāng gū lì yǒu lù tōng shí gèng shàng xíng sì miàn chóu yīn qiān lǐ hé yì shēng tòng kū wàn shān jīng rú shēng wèi kě jī fēng shàn zhōng shì néng féng shì tài píng